NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
O TEJ PORZE, ROK WCZEŚNIEJ
Jak leci, Payton?
Ćwiczę, mam zawody z klubu dyskusyjnego.
O czym dyskutujecie?
Czy zwalczać mowę nienawiści, czy chronić ją pierwszą poprawką.
Mocny temat. Której strony bronisz?
Mówią ci na miejscu, więc muszę przygotować obie.
Trudno bronić opinii, w którą nie wierzysz?
Najbardziej wierzę w wygranie debaty.
Ja bym tak nie umiał.
Bo jesteś lepszym człowiekiem.
Zmienisz świat, Payton.
Skąd wiesz?
Bo cię znam.
Dzięki twojemu felietonowi w gazetce szkolnej
mamy zdrowe jedzenie w stołówce, jak krojone kiwi.
Ma więcej witaminy C od pomarańczy.
Robisz tak wiele, że przestajesz widzieć, jaki jesteś wyjątkowy.
Poćwicz ze mną oddychanie, to cię uspokoi.
Cztery wdechy, cztery wydechy.
Głębokie.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Jak się zestresujesz, popatrz na mnie. Będę w pierwszym rzędzie.
Umierał z nudów?
Oglądając ciebie? Nigdy.
Pooddychaj jeszcze trochę.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
OBECNIE
Jeszcze tylko chwila, Payton.
Doceniam twoją cierpliwość.
- Cześć. - Cześć.
Powodzenia, to twój wielki dzień.
Nasz. Wiedz, że zawsze jestem z tobą
i nie myśl o tej sprawie z Infinity.
- Dobra. - Ty, ja i James.
Tylko nasza trójka o tym wie.
No i jej babcia, ale jestem przekonana,
że uda nam się to ukryć
i nie wpłynie to na resztę kampanii.
Jasne. Dziękuję, to mi pomaga.
Bierz się za nich.
Cały czas jesteśmy z tobą.
Czekają na ciebie.
Miło pana znowu widzieć, panie Hobart,
ale z pewnością wystarczyłby telefon.
Zależało mi na spotkaniu twarzą w twarz.
To mało powiedziane, że moja sytuacja się zmieniła.
Niedawno zostałem wyłącznym spadkobiercą rodzinnego majątku.
Po śmierci ojca odziedziczę miliardy i będę jedną z najbogatszych osób w kraju.
To wspaniałe wieści.
Gratulacje.
Czy to znaczy, że podjąłeś decyzję
w związku z naszą ofertą?
Mówimy o płaceniu za przyjęcie na Harvard?
Nie patrzymy na to w ten sposób.
Tak to się po prostu robi.
Jesteśmy najbardziej prestiżową uczelnią na świecie.
Kropka.
Studia na Harvardzie są nie do przecenienia.
Rozumiem.
Nie wiecie, jak schrzaniliście sprawę.
Słucham?
Gdybyście po prostu mnie przyjęli, zamiast...
mnie wykorzystywać, dałbym wam dziesięć razy tyle.
Nie zrozumcie mnie źle,
chcę tu mieć budynek z moim nazwiskiem.
Jakieś 500 metrów stąd, przy brzegu rzeki.
Właśnie tam postawię moją prezydencką bibliotekę.
Kiedy wrócę do cywila po mojej drugiej kadencji,
którą zdobędę z miażdżącą przewagą.
Panowie, mam zamiar zostać prezydentem USA.
Nie mówię tego, żeby zrobić wrażenie ani wybiegać przed szereg.
Stwierdzam fakt.
Zostanę kiedyś prezydentem, bo nic mnie nie powstrzyma.
Przyjęto mnie na Yale, Stanford i Princeton
bez pociągania za sznurki ani kupowania budynków.
Dlaczego ich nie wybierzesz?
To wam powinienem zadać to pytanie,
bo decyzja zależy od was.
Polityka to nie ustawy, kandydat wygrywa swoją historią,
a moja ma być taka, że studiowałem na Harvardzie.
Jeśli nie przyjmiecie mnie wyłącznie za osiągnięcia,
to opowiem historię o tym, jak Harvard mnie odrzucił.
I zrobię to, przekazując miliard dolarów na bibliotekę w Palo Alto.
Albo Princeton. Albo New Haven.
Poważnie, to od was zależy, jaka będzie moja historia.
Bo ja tam sobie poradzę.
Widzę jakieś plusy w tych danych.
Przypominam, że to jeden sondaż z małą próbą,
więc też z dużym marginesem błędu, to nie do uniknięcia.
Wciąż mamy wiele niezdecydowanych osób i trzeba poczekać na rezultaty.
- Kris, łapiemy, nie znasz przyszłości. - Nie znam, dokładnie.
To powiedziawszy, z ogólnych sondaży wynika,
że mamy 9 punktów przewagi.
Czuję, że pojawi się wielkie „ale”.
Właśnie.
Kiedy weźmiemy tylko potencjalnych wyborców,
przewaga spada do 2 punktów.
Wciąż mieścimy się w marginesie błędu,
ale pozostaje kwestia problematycznych trendów.
Od kiedy zajęłaś miejsce Rivera po jego śmierci,
tracimy jeden punkt procentowy co dwa dni.
- Jak to się utrzyma... - Do wyborów Payton będzie prowadził.
Nie widzę tu tych plusów, o których mówiłaś.
Dajcie mi pomyśleć.
Nie dołączyłam do was, żeby dać się upokorzyć.
- Trzeba przekonać niezdecydowanych. - Przegrywamy z facetem.
Z nudnym, bogatym, białym facetem.
Wiesz, jakie to upokarzające?
Wiem, Skye.
To może byś się wkurzyła, zamiast siedzieć i się gapić?
Wcale nie zależy ci na wygranej i wyborcy to czują.
Ciężko kibicować kandydatce, która walczy jak gupik.
Rozumiesz?
Pokaż mi, że chcesz wygrać.
- Rzuć pomysłem. - Czemu ludzie go lubią?
Co mówią dane?
Jego pozytywne podejście wspomina 60% respondentów,
70% wypomina Alice zdradę...
Trzeba go zabić.
Przegięcie?
Chryste, Skye, nie możesz tak żartować.
Czy ja żartuję?
Świat jest niebezpieczny, ludzie giną codziennie.
- Jesteś chora. - A ty beznadziejna.
Wiem, że to nie ty mnie wybrałaś, tylko River.
Dwa pokolenia temu nie doszłoby do tego, bo jestem czarna.
Jedno pokolenie temu – bo jestem homo.
Więc gdy mnie poprosił, zgodziłam się, bo zrozumiałam,
że ta chwila, te wybory
to właśnie mój czas.
Dla mnie tu chodzi o historię.
Zwycięstwo w wyborach byłoby historycznym wydarzeniem dla ludzi,
którzy nie widzą podobnych sobie u władzy.
Na to się pisałam.
Nie pisałam się na granie drugich skrzypiec przy bogatej dziuni,
którą zatka po przegranej,
gdy zrozumie, że się nie starała.
Nie leżą ci moje pomysły? Spoko.
Tylko rzucam propozycjami, próbuję myśleć nieszablonowo,
ale jak chcesz sprzedawać ciastka albo myć auta,
bo myślisz, że to ci zapewni wygraną, to proszę bardzo.
Przepraszam, pracujesz tu?
Gra mi zżarła kasę.
To co?
To, że przelałem 20 $ na kartę, nie mogła jej odczytać,
więc przyłożyłem ją trzy razy i...
I co? Mam to gdzieś, cipeuszu.
Naucz się czytać.
Nie zwracamy pieniędzy.
Jak ci się nie podoba, znajdź inny salon, mała cioto.
Ricardo?
Jestem Andrew, możemy pogadać?
Nie, już byłem na przerwie.
Chodzi o Infinity.
Myślę, że babcia próbuje ją zabić.
Zaraz, co?
Może nie zabić, ale sprawić, żeby już zawsze była chora.
Niby czemu?
Dla uwagi. Pieniędzy.
Słyszałeś o zastępczym zespole Münchausena?
Tak.
Serio czy po prostu nie wiesz, co to?
Dobra, nie wiem, co to.
Zauważyłeś, że za wycieczki Infinity i jej babci zawsze płacą inni?
Jak Disney World? Albo Mall of America?
Myślałem, że to przez raka.
Nie sądzę, żeby miała raka.
Czyli co, Infinity kłamie?
Nie, chyba nie wie, co się dzieje.
Rozmawialiście o tym?
Raczej nie.
Zwykle nie wygląda, jakby ją coś bolało,
chyba że akurat była w szpitalu
albo babcia zrobiła jej zastrzyk.
Potem pogarsza się jej na kilka dni,
nie możemy się całować ani uprawiać seksu.
Chwila, skąd o tym wszystkim wiesz?
- Czemu mam ci wierzyć? - Bo ją kocham.
Spokojnie, nie wyhoduję takiego czadowego wąsa jak twój.
Nie interesuję jej.
Więc to ty musisz coś zrobić.
Jesteś jej chłopakiem, powinieneś ją chronić.
Jest w niebezpieczeństwie.
Nie wie, co się dzieje.
Babcia, ten cały Payton, wszyscy ją wykorzystują.
To co mam niby zrobić?
Zabić ich?
Jak bardzo ją kochasz?
Panie Payton? List do pana.
To z Harvardu.
Dostałem się!
Cześć, Thomas, jest Alice? Widziałem jej auto.
- Jest w swojej sypialni. - Dobrze.
Co ty tu robisz?
Nie wolno ci tu być.
Nic nie mów.
Rozumiem.
Musimy pogadać.
Od kiedy to trwa? Od naszego rozstania?
Nie. Dłużej.
Już jakiś czas.
Co jest ważniejsze: pociąg, motorniczy czy tory?
Nie wiem. Pociąg?
Wiadomo, jest piękny i potężny.
Motorniczy prowadzi go do celu.
Ale bez torów pociąg i motorniczy to tylko metal i ciało.
Ja jestem pociągiem, wy motorniczymi, ale jest jeszcze plan.
Plan to nasze tory, jasne?
Zaprowadzi nas do Białego Domu, ale trzeba wygrać wybory,
ja muszę iść na Harvard,
a moja dziewczyna z liceum musi zostać pierwszą damą.
Ty sabotujesz ten plan.
Jak mamy kiedyś razem pracować, jeśli będziesz pukał mi żonę?
Kocham twoją dziewczynę.
Rozumiem, jasne?
Wiem, jak to jest orbitować wokół mnie.
Ale to ja jestem kandydatem.
Ja jestem na pierwszym planie, za pulpitem, z kasą i dziewczyną.
A nie ty.
Ty tylko podrzucasz pomysły.
To twoje miejsce, sam je wybrałeś.
Nie będziesz mną, więc nie próbuj, bo musisz pozostać sobą.
Myślałem, że ci to pasuje.
Bo pasuje.
Ale ją kocham.
I co teraz?
Nie wiem, skup się na kampanii.
Dostałem się na Harvard.
O Boże.
Wyglądasz tak seksownie.
Chodź tutaj.
Zdejmę tylko buty...
Dobra.
Dziwnie mi z tym.
O czym ty mówisz? To był twój pomysł.
Wiem i to bardzo podniecające...
Ale to ohydne, że używamy kamery babci.
- Użyjmy mojej komórki. - Nie.
Nie nagrywa się sekstaśmy komórką.
- Nie mów tak. - Dobra, miłosnej taśmy.
Ale jeśli nagrasz ją na telefon, ktoś to może zobaczyć.
Facebook albo rząd.
Nawet Rosjanie.
W ten sposób zachowamy prywatność.
To będzie taka piękna rzecz tylko dla nas.
Niech to!
Ten szmelc zeżarł taśmę!
Nie przerywajmy. Chodź tu.
Mogę wziąć którąś z tych?
Nie.
To taśmy z naszych wycieczek, wiesz?
Babcia chce mieć ze mną jak najwięcej wspomnień.
Kiedy umrę.
Na tej zabrałyśmy Raya do Busch Gardens.
Obejrzyjmy to.
Nie marnuj baterii, Ray.
Zaczekaj, aż będziemy w środku.
Nie zachowuj się jak wielkie, głupie dziecko.
Dwa, jeden, lecimy.
Dzięki, Bobie i Vicky.
Mam tu Infinity Jackson,
odważną dziewczynę, która pierwszy raz odwiedza Busch Gardens
dzięki loterii „Powiedz życzenie” stacji KBSB Action News 13.
Infinity, musisz być wyjątkową osobą, skoro dostałaś wycieczkę do stanu słońca.
Na co najbardziej czekasz?
Nie wiem.
Cieszysz się, że zobaczysz żyrafy!
Cieszę się, że zobaczę żyrafy!
Świetnie.
- Jesteś taką dzielną dziewczyną. - Kocham cię, babciu.
Co chciałabyś powiedzieć innym chorym na białaczkę?
Chciałam...
Ja nie mam białaczki.
Sądziłem...
- Przepraszam, cięcie? - Powtórzmy to.
Strasznie cię przepraszam.
Na jakiego raka chorujesz?
Nie! Przepraszam, kończymy.
Producent mówił, że to białaczka.
- Mnie też. - Jak pan śmie pytać o to dziecko!
Jak pan śmie zmuszać je do opowiadania na żywo w telewizji,
na jakiego raka choruje.
Ty chory sukinsynu!
- To nie leci na żywo. - Nagrałeś to?
- To wstępne nagranie. - Nie.
Daj mi to.
Koniec wywiadu, wychodzimy.
Zaplanowaliśmy cały dzień.
Mamy całą listę rzeczy do zrobienia.
My idziemy zobaczyć cholerne żyrafy.
Zróbmy tę jedną rzecz i spędzimy miło dzień.
Odwal się, dupolizie!
Nie możesz tak mówić!
Chcę więcej soku winogronowego, Ray. Już!
Ale miałam wtedy zły humor.
Tej taśmy nie użyjemy.
Poszukam innej.
WYCIECZKA DO BUSCH GARDENS
Cholera.
Bum!
Przytyło ci się, jak twój kochaś się zastrzelił.
Tatku, nie możesz mi mówić takich rzeczy.
Zwolniłaś od tego. Mogłaś wygrać jednego seta.
Próbuję pomóc.
Nie mówię o wadze, tylko o Riverze.
Bardzo to przeżyłam.
Wiem, płacę za twoją terapię cztery razy w tygodniu.
Samobójstwo to trauma dla bliskich ofiary.
Zwłaszcza takie nagłe. I kiedy ktoś nie zostawia listu.
Obwiniasz się?
- Nie. - Może powinnaś?
Nie mówię, że to twoja wina, ale wyobraź sobie, że tak jest.
Pomyśl, co mogłaś zrobić źle. Zacznij wykluczać niektóre powody.
Nie dałam mu żadnego powodu.
Może traktowałaś go ozięble, ty już tak masz.
River wyglądał na wrażliwego chłopca.
Trochę ciotowatego.
Przez ciebie mógł się czuć niepewnie.
- Nie będę tego słuchać. - To komplement!
Że jestem oziębła?
To coś dobrego. Oziębłość wygrywa.
Wszystko, co dobre w twoim życiu, bierze się z tego chłodnego podejścia.
A ty się przeciw niemu buntujesz.
Dlatego nie wygrałaś seta.
- Dlatego przegrywasz wybory. - Prowadzę dziesięcioma punktami.
Na razie. Ten chłopak, z którym rywalizujesz,
to prawdziwy polityk.
Jeśli chcesz go pokonać, musisz zaakceptować swój wewnętrzny chłód.
Nawet nie wiesz, do czego będziesz wtedy zdolna.
Napisz później.
Kiedy ostatnio jadłeś?
Luther chciał kablówkę, więc raz w tygodniu musimy pościć.
- Podziel się z bratem. - Dzięki.
- Bycie biednym jest straszne. - Wiem, byłam kiedyś biedna.
To nie jest kieszonkowe.
Kocham was, ale ojciec ma rację. Potrzebujecie dyscypliny.
Świat ma dość uprzywilejowanych białych mężczyzn.
Świat nigdy nie będzie miał nas dość.
- Dlatego jesteśmy uprzywilejowani. - Źle cię wychowałam.
Ta wymuszona bieda
to dla nas druga szansa, żeby zrobić z was mężczyzn.
A jak nas to zabije?
Pojmiecie tę lekcję tylko wtedy, gdy stawka będzie wysoka.
Znowu zamówiłeś prostytutkę?
Nie.
Co ty tu, do diabła, robisz?
W wyniku wydarzeń z kilku ostatnich dni
mamy wspólnego wroga
i, zakładam, wspólny cel: doszczętnie go zmiażdżyć.
Chodzi o Paytona.
Kocham jego dziewczynę.
Nienawidzę go i wiem rzeczy, które zniszczą jego i jego kampanię.
Fajna dupa.
Kim jesteś?
Bratem Paytona.
Ja też jestem jego bratem.
Kto was wpuścił?
Twój sługus.
Słuchaj, chcemy ci pomóc.
Ktoś z otoczenia naszego brata powiedział nam,
że Payton zamierza jutro ruszyć z ważną akcją w kampanii.
Powinnaś to zrobić pierwsza.
Ogłoś to przed nim, a spali się ze wstydu.
Czemu mielibyście to robić?
Zaufaj mi.
Nienawidzimy go bardziej niż ty.
Pochodź jeszcze po schodach. Twój tyłek wymiata.
Skye, przyjedź do mnie.
Jeszcze za naszego życia możemy pozbyć się riszty!
My możemy to osiągnąć!
Riszta to pasożyt, który niszczy życie milionów osób w Afryce,
tylko dlatego, że nie mają dostępu do czystej wody.
Wybierzcie mnie na przewodniczącą,
a nasza szkoła będzie się czynnie przyczyniać
do pozbycia się tej plagi z powierzchni ziemi.
POWSTRZYMAJ RISZTY!
Przepraszam, co to ma wspólnego z tą szkołą?
Słucham?
Ty tak serio?
Nie myśl tylko o sobie!
Wzmocnimy świadomość, zbierzemy pieniądze.
W tym cały problem.
Jesteście tak uprzywilejowani,
że nawet nie wiecie, że ta choroba dotknęła 3,5 miliona ludzi
tylko w zeszłym roku.
Dwadzieścia pięć!
Słucham?
W zeszłym roku 25 osób złapało risztę.
Te 3,5 miliona chorowało w 1986 roku,
zanim Jimmy Carter zajął się walką z risztą po zakończeniu kadencji.
O czym ty mówisz?
Lepiej byłoby zapytać, o czym ty mówisz?
Ciekawe, że akurat dzisiaj to ogłosiłyście.
I że zajęłyście się tym tematem.
Skąd macie te lipne statystyki? Nawet ich nie sprawdziłyście.
Zaraz, już wiem. Były na komputerze Jamesa.
Czekajcie na telefon od szkolnej gazetki.
Będą pytać, jak to jest podkradać innym punkty programu
i nie zorientować się, że to fejk.
Przyznaj, że masz gdzieś szkołę. Chcesz mnie tylko pokonać.
Idź do diabła.
Co za podejście!
Jeśli interesują was prawdziwe problemy,
zapraszam do audytorium po lekcjach. Dziękuję.
Przyjdźcie, zobaczycie prawdziwą kampanię.
A nie mówiłam, że riszty to zły pomysł?
Witam wszystkich.
Dzięki, że przyszliście.
Światła.
Poznajecie ten budynek?
To stara wypożyczalnia wideo w Paseo Viejo Mall.
Od roku stoi pusta
niecały kilometr stąd.
James, jeden z szefów mojej kampanii
i osoba, którą uznaję...
za najbliższego przyjaciela,
zauważył ostatnio, że budynek ma nowego najemcę.
Sklep z bronią.
Tylko kilka przecznic stąd.
W ich ofercie można znaleźć ten sam model rewolweru Remington...
którym mój przyjaciel River...
odebrał sobie życie.
Oto co wiemy:
codziennie w tym kraju dochodzi do średnio 3470 prób samobójczych
wśród młodych ludzi, licealistów.
Możliwe, że są tu dziś z nami osoby, które walczą z depresją
albo poczuciem beznadziei
i miewały myśli samobójcze.
Przez samo posiadanie w domu broni
szanse na samobójstwo nastolatka wzrastają pięciokrotnie.
Jak River, nie dostają...
drugiej szansy.
Gdy porozmawiałem z właścicielem sklepu,
Terrencem Woodsem, spytałem, czy to właściwe
prowadzić taki sklep blisko szkoły.
Słusznie odpowiedział, że założył swój sklep zgodnie
z aktem o strefach wolnych od broni,
który zakazuje sprzedaży broni bliżej niż 900 m od szkoły.
Gdy spytałem, co zrobić, żeby pozbył się tej broni,
nie musiał odpowiadać, bo już wiedziałem.
Nie miał zamiaru się jej pozbywać. Prawo stanowe też nie.
Więc ja to zrobiłem.
Wykupiłem jego cały magazyn. James, panowie.
Oddaję całą tę broń do biura szeryfa hrabstwa Santa Barbara.
Zostanie dziś przetransportowana do odlewni metali w Carpinterii
i przetopiona na stalowe pręty, z których Dallas Weintraub
stworzy abstrakcyjną rzeźbę symbolizującą przemoc z bronią w USA.
W czerwcu zobaczycie ją na wystawie w galerii sztuki Santa Barbara.
Dzięki, Dallas.
W ręku trzymam formularz zgłoszeniowy dla osób,
które chcą pójść ze mną na spotkanie rady miasta,
żeby powiedzieć burmistrzowi, że 900 metrów to za mało,
i zażądać wprowadzenia Prawa Rivera:
część zysków ze sprzedaży broni w stanie
ma być przekazana na walkę z samobójstwami.
Dołączcie do mnie i sprawmy, żeby tragiczna śmierć Rivera
była ostatnią taką w tej szkole.
Dziękuję bardzo.
Tyłek cię nie boli?
Nie, a co?
Bo Payton właśnie cię sprał na oczach całej szkoły.
Już wygrał wybory.
Dziękuję bardzo.
Kto tam jest?
Kim jesteś i co tu robisz?
Jestem Ricardo.
Mam coś, czego chcesz.
Nagranie wideo.
Pomoże ci wygrać.
Co jest?
Payton ma mnie za kretynkę? Już raz się nabrałam.
Kobieto, przyniosłem ci brudy.
Dlaczego?
Bo kocham Infinity, a on ją wykorzystuje!
Co jest na taśmie?
Najpierw pokaż sutki.
- Masz jakiś uraz mózgu? - Nie!
To może oddasz mi parę swoich majtek?
Niech będzie.
NIEZNANY NUMER
Halo?
Przy telefonie.
Co takiego?
Zachowajmy spokój.
Nie wiemy, co jest na taśmie.
Co to w ogóle za taśma?
Ktoś z gazetki widział, jak Infinity używa tam homofobicznego określenia.
Jakiego?
- Nie wiemy. - Chcą komentarz, zanim to upublicznią.
To skąd mamy wiedzieć, co mówić?
Co wam podać?
Nie możecie tak siedzieć bez zamawiania.
Poprosimy trzy razy nic.
Dziękuję bardzo.
Chciałam, żeby to ukryli, ale ich informator wciąż ma taśmę,
więc tak czy siak ją upubliczni.
Kto to jest? Kto im pokazał taśmę?
Na pewno Astrid.
Pieprzyć Astrid, zabiję ją!
Dowiem się, co jest na taśmie.
Ktoś ma nagranie, na którym wyzywasz gejów.
Wiesz, o co może chodzić?
Zaraz! Wiesz, która jest godzina?
Cicho tam, nie teraz. Co mówisz na taśmie?
- Nie wiem, o co chodzi. - Kłamiesz.
Mają dowód. Muszę wiedzieć, co powiedziałaś.
Nie wierzę, że mi to zrobił.
Kto?
Ricardo.
Kto to jest?
Wiesz co, jest środek nocy.
Zamilcz, babciu. Co mówisz na taśmie?
To nie było na serio.
Byłyśmy w Busch Gardens i było tak gorąco...
Mam, już to wrzucili.
Powiedziała „dupoliz”.
Nadała reporterowi gejowi od dupolizów.
Jasna cholera!
Dzięki. To koniec, rozumiesz?
Wszystko skończone!
Payton?
- Halo? - Z nami koniec.
Rozumiesz?
Co? Jaki koniec?
- Skarbie, o czym ty mówisz? - Oszukałeś mnie.
- Jak to? - Nie mogę ci już ufać.
Zrywam z tobą, to koniec.
To koniec.
To...
Próbowałem cię chronić.
Cześć.
Powiedziałem Thomasowi, że zaniosę ci picie.
Widziałam nagranie.
Bardzo jest źle?
W sondażach zanotowała zmianę o 17 punktów.
Astrid prowadzi.
Nie wiem, jak to naprawić. Przegramy.
Chciałabym wrócić i pomóc,
ale nie zniosę znowu takiego upokorzenia.
Czy powinnam o czymś wiedzieć?
Szaleję za Riverem.
Nie w romantyczny sposób.
Sprawił, że coś poczułem. Taki miał talent.
Kocham cię.
Naprawdę.
Ale siedzi w mojej głowie. Przyzywam go,
gdy potrzebuję rady.
Pytałeś, co zrobić teraz?
Nie.
Nie jest konkretny.
Mówi coś poetyckiego i głębokiego albo gramy na pianinie.
To wszystko?
Tak sądzę.
Wiesz, dlaczego sondaże tak mocno reagują na takie afery?
Ludzie potrzebują przywódcy.
Musisz ich przekonać, że wciąż mogą cię słuchać,
a sondaże się odmienią.
Jak to zrobić? Nie ma czasu.
Nie wiem.
Ale...
Kocham cię.
I wiem, że najlepszym scenariuszem dla szkoły i świata jest twoja wygrana.
Jestem z tobą.
Od teraz jestem twoja w stu procentach.
Tylko ty mnie rozumiesz.
A Infinity nie ma raka, tylko udaje.
SKYE: PROWADZISZ W SONDAŻACH! MAMY TO!
O BOŻE, ALE SUPER! DUPOLIZ, LOL.
Jak tu wszedłeś?
Miałaś mnie chronić.
Infinity nie chce gadać. Nienawidzi mnie.
Jest tylko zła.
Przejdzie jej.
Z kim innym by się umawiała?
Mam pieniądze.
Jest dla mnie wszystkim.
Odebrałaś mi moje słoneczko!
Dziś bez seksu.
Wciąż mnie boli po liposukcji.
Zbiłaś szybę w drzwiach?
Albo zakrwawiłaś dywan?
Nie wiem, nie pamiętam.
Astrid?
Napisy: Magdalena Adamus